Uroczysta Sesja Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej

W dniu 15 maja 2014 roku odbyła się Uroczysta Sesja Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej poświęcona uczczeniu kanonizacji Jana Pawła II, Honorowego Obywatela Kalwarii Zebrzydowskiej. Uroczystą Sesję poprzedziła Msza Św. sprawowana w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej w Bazylice oo. Bernardynów. Mszę Świętą odprawił kustosz Kalwaryjskiego Sanktuarium Ojciec Gracjan Kubica wraz z Ojcem Władysławem Waśko.
W Uroczystej Sesji obok Radnych obecnej kadencji, Sołtysów i Przewodniczących Zarządów Osiedli, Włodarzy Gminy, Senatora RP Pana Andrzeja Pająka, Duchownych udział wzięli Radni z kadencji 1994-1998 wraz z byłym Burmistrzem Panem Augustynem Ormantym i Przewodniczącym Rady Miejskiej Panem Grzegorzem Czaderem oraz Przewodniczący Rady Miejskiej w latach 1998-2010 Pan Marcin Krawczyński.
Radni podczas Sesji, przez aklamację przyjęli stanowisko z okazji kanonizacji Jana Pawła II, Honorowego Obywatela Kalwarii Zebrzydowskiej.

Treść przyjętego stanowiska:
„Pierwszy Polak – papież, następca św. Piotra. Niestrudzony pielgrzym świata. Promujący cywilizację miłości i nową ewangelizację. Apostoł Bożego Miłosierdzia. Całkowicie oddany Maryi. Sługa Sług Bożych. Jan Paweł II.
W pamiętnym czasie odchodzenia Jana Pawła II do Domu Ojca przeżywaliśmy nasze Narodowe Rekolekcje. Poczuliśmy wspólnie, że więcej nas łączy, niż dzieli. Mamy nadzieję, że i dziś, po wyniesieniu Go na ołtarze, nadal będzie nas jednoczył, bez względu na poglądy polityczne czy społeczne. To od nas zależy, czy skorzystamy ze skarbca dobra i mądrości, jaki Papież pozostawił nam przez swój pontyfikat.
Widzieliśmy, że szczególną nadzieję Jan Paweł II pokładał w ludziach młodych, którzy chętnie do niego garnęli.
Zdajemy sobie sprawę, że ważnym wydarzeniem dla młodych ludzi, którego jesteśmy już teraz współtwórcami, będą Światowe Dni Młodzieży w Krakowie, w 2016 roku. To zainaugurowane przez Papieża Polaka wyjątkowe spotkanie zgromadzi młodzież z całego świata. Odwiedzi ona zapewne i Kalwarię Zebrzydowską. Karol Wojtyła jako młody człowiek odwiedzał Kalwarię i w związku z tym wielokrotnie tu później wracał. Tłumaczył podczas pierwszej wizyty w Polsce, dlaczego na osobistą swoją prośbę włączył nasze miasto na trasę pielgrzymki. 7 czerwca 1979 roku mówił podczas wizyty w klasztorze: „Kalwaria ma w sobie coś takiego, że człowieka wciąga”. To były wyjątkowe chwile, ponieważ nigdy wcześniej nasze miasto nie gościło następcy świętego Piotra w swoich granicach. Wtedy także kościół klasztorny otrzymał od niego zaszczytny tytuł bazyliki. Takie było papieskie „wczoraj”. Kanonizacja to papieskie „dzisiaj”. Światowe Dni Młodzieży to papieskie „jutro”.
Historia Jana Pawła II tak dla nas jak i dla młodego pokolenia może być ważną lekcją życia zgodnego z Ewangelią, może być ważną lekcją wytrwałości w dobru w każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji. Chrześcijaństwo, jakie ukazuje Jan Paweł II, pomaga w pełnym rozwoju człowieka we wszystkich jego wymiarach, a takiego właśnie osobowego spełnienia pragnie człowiek. Jan Paweł II jako pedagog ukazuje chrześcijaństwo jako harmonię myślenia i przeżywania, wartości i wolności.
Ojciec Święty wielokrotnie podkreślał swoje związki z Kalwarią Zebrzydowską. Pielgrzymka w 2002 roku była ostatnią wizytą Jana Pawła II na ojczystej ziemi. Kulminacyjnym punktem tej wizyty, podsumowaniem niejako wszystkich pielgrzymek, była Msza święta w Kalwarii Zebrzydowskiej 19 sierpnia, ostatnia, jaką odprawiał w Polsce. Wówczas Papież podziękował zebranym za duchowe wsparcie, jakiego nieustannie doświadczał i obiecał nam odwzajemniać tę życzliwość u Chrystusa i Jego Matki.
Jan Paweł II pozostanie dla nas osobą niezwykłą. Pełnym mocy duchowej kapłanem, który na ołtarzu świata składał ofiarę Chrystusa. Charyzmatycznym przywódcą ogłaszającym ludziom wolność i solidarność. Zatroskanym o losy świata prorokiem naszych czasów.
Chcemy wyrazić naszą radość z Jego kanonizacji, której byliśmy świadkami 27 kwietnia, w Niedzielę Miłosierdzia Bożego. To wyjątkowe wydarzenie, na które czekaliśmy przez dziewięć lat, choć wielu już wówczas pewnie wznosiło okrzyki „Santo subito”, co znaczy „Święty natychmiast”, będąc przekonanym o heroiczności cnót Papieża Polaka. Jego serce biło dla Chrystusa, dla Maryi. Uczył się tego w Kalwarii Zebrzydowskiej. W książce „Przekroczyć próg nadziei” wyznał wobec czytelnika, że kalwaryjskie dróżki pomogły mu odnaleźć swoje miejsce przy Chrystusie przez Maryję. Serce papieża biło także dla Kościoła, dla Polaków i dla Kalwarii. Wiemy, że w jego sercu zajmujemy szczególne miejsce. 14 sierpnia 1991 roku na naszym rynku przy kościele parafialnym, powiedział kalwarianom: „Dziś tylko na krótko tu się zatrzymuję. Ale tutaj serce moje zostało na zawsze”. I On także zajmuje w naszym sercu miejsce wyjątkowe.”